ترنم ققنوس
قصه ی شیرنیست ، کودک چشم من از قصه ی تو می خوابد ، باز هم قصه بگو ...
به جان پیر خرابات وحق صحبت او که نیست در سر من جز هوای خدمت او " بغض حلقومم را فرا گرفته ، می خواهم بگریم . می خواهم فریاد بکشم ، می خواهم به دریا بگریزم و می خواهم به آسمان پناه ببرم . اشک بر رخساره ی زردم فرو می چکد . آن را پاک می کنم تا دیگران نبینند ، به گوشه ای می گریزم تا کسی متوجه نشود ... " مصطفی چمران تصمیم داشتم ۲۱ اردیبهشت آپ کنم ، اما از دیروز دوستان ابراز لطفشونو نسبت به دوست قدیمی ( اما همیشگیشون ) شروع کردن ... منم تصمیم گرفتم امروز بنویسم . شعری از " خلیل جوادی " رو ( که احتمالا همگی شنیدید ! ) بهتون تقدیم می کنم : http://mina22126.googlepages.com/mahkame.mp3 و " let me be your hero " که این روزها تنها مونسم شده : http://mina22126.googlepages.com/ENRIQUE_IGLESIAS___04___HER.mp3 اکثر دوستانم اکثر همدمای وبلاگ نشینم غمگین ترین پستشونو برای روز تولدشون می ذارن ... نمی گم خوشم ، نمي گم دلم شاده ( دردام بيشتر از شما نباشه ، کمتر نيست ) ، نمي گم تظاهر کنيم که خوشيم ... خيلي دلم مي خواست ، دلمو به دريا بزنم و هر چي که يه مدته تو دلم مونده رو بگم . شايد اگه نمي شناختيم اين کارو مي کردم . " ترنم ققنوس " پناهگاه حرفای نگفتنی من بود ... اما این بار هم مثل " ترنم " قبلی ، دست نا محرم بهش رسیده ... بار قبل حذفش کردم ( که هنوز هم دلتنگ حرفاشم ) اما این بار دیگه این کار رو نمی کنم ... شاید واقعا گفتن هر حرفی جایز نباشه ؛ شاید به همین خاطر بوده که " شریعتی " گفته : سرمایه ی هر دلی حرفهایست که برای نگفتن دارد . دل گرفته ی زخمی هستیم که تنها اثرش حسرته و سردرگمی ... نمی بینیم فرشته هاش طبق طبق شادی برامون می یارن ... زخمی که مدتهاست خوب شده و ما فقط دل گرفته ی جای زخمی هستیم که چهره ی خاطره هامونو زشت کرده ... نمی شنویم صداشو وقتی آرووم کنار گوشمون زمزمه می کنه : من هستم ، پیشتم ، هواتو دارم ، ... کلاسای " طیب نیا " هیچی که برام نداشت حداقل بهم فهموند که زندگی ، عمر ، زمان ، " زنده بودن " ..... نعمته نه نغمت ... بهم یاد داد اجازه ی گلایه کردن ندارم ؛ نهایتش اینکه " خدایا خیلی مخلصیم " ... خدا جونم کمکم کردی که راه درست رو بشناسم ...بهم قدرت بده راه درست رو انتخاب کنم ؛ هر چند سخت ، هر چند بعید ، ... منو با آزمایشای سختت ( حتی آسونت ) امتحان نکن ..... هنوز خیلی ضعیفم .... هنوز خیلی جاهلم .... می بازم ، همون طور که تا الان باختم . عزیزا ، آموختی " قلب المومن عرش الرحمن" به کینه آلودن این جایگاه مقدس در خور این مقام نیست ... هر سال که گذشته ، ۲۱ اردیبهشت ، متر می کنم فاصله ی بین دستامونو ..... دور شدم ازت ............... دستاتو می خوام ......... اگه یه لحظه منو به حال خودم رها کنی ... معبودم ، مهربونم بذار حکمت این اتفاقا رو قبل از اینکه بزرگی غفلتم تخت سنگِ بیداری رو بلرزونه بفهمم ... نذار اعتقادم نسبت به تفال ، استخاره ، ... از بین بره ، نذار تو شک بمونم ، می ترسم از روزی که ... پروردگارم کاسه ی صبرم رو به حوضچه ی فیروزه گونی تبدیل کن ، که خنکای معجون معرفتش ، پاهای گُر گرفته از تعجیلم رو خنک کنه . از اینجاست که " سطور سپید " آغاز می شود ، " جملات ساکت " آغاز می شود ، اما ... چه چشمی سطور سپید را می خواند ؟ اما ... چه کسی جملات ساکت را می شنود ؟
پیش از آنکه آخرین نفس را بر آرمپیش از آنکه آخرین پرده فرو افتدپیش از پژمردن آخرین گلمن برآنم که زندگی کنمبرآنم که عشق بورزمبرآنم که باشم در این روزگار سرشار از فجایع در این دنیای پر از کینهنزد کسانی که نیازمند من اند نزد کسانی که نیازمند ایشانم نزد کسانی که ستایش انگیزند تا دریابم باز شناسم شگفتی کنم که ام؟ که می توانم باشم که می خواهم باشم تا روزها بی ثمر نمانند لحظه ها جان یابد و ساعتها گران بارتر شود. در آن لحظه که می خندمدر آن لحظه که می گریم در آن لحظه که لب فرو می بندم در سفرم به سوی تو ، به سوی خود،به سوی حقیقت که راهی است ناهموار،پرخار،نافرجام راهی که باری در آن گام می گذارم که در آن گام نهاده ام و سر بازگشت ندارم بی آنکه دیده باشم زیبایی گلهابی آنکه شنیده باشم خروش رودها را بی آنکه به شگفت در آیم از زیبایی حیات اکنون مرگ می تواند اکنون می توانم بگویم که زندگی کرده ام...
| Design By : Night Skin |
چشمانم را می بندم ... تا جور دیگر ببینم
LinkDump
