نخون ٬ نخون ٬ نخون که مخاطبی نداره  ٬  می نویسم شاید که بفهمم

امروز بعد از مدتها که توو ترک بودم یه کار بد کردم یه کار خیلی بد ٬ 

شده گاهی از کاری دوری می کنم ٬ از عادتی ٬ مثلا چایی خوردن .

اما بعد از چند روز ٬ چند هفته ٬ لحظه ای می رسه که به قدری دلم هوس چایی می کنه که اگه میخائیل هم ظهور کنه و بگه نباید بخوری ٬ می خورم .

امروزم یکی از این روزا بود ٬ هرچی واسه خودم دلیل و برهان و استدلال و قسم خدا و پیغمبر اوردم که نباید این کارو بکنم افاقه نکرد و رفتم و خوندم و حالم بد شد و بازم گریه کردمو بازم پر حسای بد شدم و بازم به حرف آزاده رسیدم . جالبه که توو لحظه های ترک عادت همیشه فراتر از حدی که معمول بوده می رم . مثلا اگه همیشه یه لیوان چایی می خوردم تو اون لحظه سه تا می خورم .

ما به درد هم نمی خوریم

این پیچوندنی ترین جمله ی تاریخه

ما همیشه خودمون به توصیه هایی که به دیگران می کنیم نیازمند تریم و هیچ وقت نمی خوایم قبول کنیم .

"ما به درد هم نمی خوریم " این جمله یکی از تهوع آور ترین جمله هاییه که توو خاطرم مونده و جمله های مشابه اینم زیاد به یاد دارم

یه پازل یادگاری ازش دارم
1000 تیکست
فکر کنم عمدا واسه روزای نبودنش خریده بوده

اینجوری حوصلم سر نمیره

جالب اینجاست که هر چه جلو تر می رم و هر چه ثانیه ها اسف بار تر می گذرند ٬  تائید می کنند که منم تبدیل شدم به یه  ----- دیگه . منم همون پازل دستمه ٬ تو از اون پازل خسته شده بودی و دادی دست من و روی کاغذ کادوش نوشتی " ما به درد هم نمی خوریم " 

خوشحالم که می نویسیم ٬ در پی نوشتن تفکر هست و  پس از آن آزادیم .

هر بار که ترک عادتی شکسته بشه ٬ تلاشم برای دوری کردن از عادت بیشتر می شه . به امید روزی که ..........................................................